PVC Arbor: چگونه یکی را در باغ خود انتخاب کنید، نصب کنید و بیشترین بهره را ببرید

چرا آربور PVC برای بیشتر باغ ها معنا دارد؟

آربور پی وی سی یکی از آن سازه های باغی است که از چند راه به طور همزمان نگهداری می شود. این یک نقطه ورودی یا ویژگی کانونی تعریف شده در یک فضای بیرونی ایجاد می کند، چارچوبی برای بالا رفتن از گیاهان فراهم می کند، هنگامی که با رشد بالغ پوشیده می شود، یک منطقه نشیمن سایه دار ارائه می دهد، و همه این کارها را با موادی انجام می دهد که عملاً نیازی به نگهداری مداوم ندارد. برای صاحبان خانه‌هایی که شاهد تخریب آهسته یک درخت چوبی زیبا در طی سال‌ها رنگ‌آمیزی، سنباده‌زنی، رنگ‌آمیزی مجدد و در نهایت جایگزینی ستون‌های پوسیده شده‌اند، جذابیت یک چوب وینیل PVC که به سادگی شکل و رنگ خود را بدون هیچ تلاشی حفظ می‌کند، فوراً آشکار می‌شود.

چوب های پی وی سی - همچنین به عنوان آربورهای وینیل یا باغچه های وینیل سفید فروخته می شود - از پروفیل های پلی وینیل کلرید ساخته می شوند که شکل می گیرند، جوش داده می شوند و در ساختارهای کلاسیک قوسی یا آلاچیق که با طراحی سنتی باغ آشنا هستند، مونتاژ می شوند. این ماده همان دسته از PVC است که در نرده‌ها، تزئینات عرشه و مبلمان فضای باز استفاده می‌شود، با تثبیت‌کننده‌های UV که در این ترکیب گنجانده شده‌اند تا در برابر محو شدن رنگ و تخریب سطحی که پلاستیک‌های محافظت‌نشده در مواجهه طولانی‌مدت با نور خورشید متحمل می‌شوند، مقاومت کنند. یک چوب پی وی سی با کیفیت که به درستی نصب شده باشد، اساساً در پانزده سال مشابه روزی است که از بسته بندی خارج شد، با فرض اینکه تمیز کردن اولیه به طور دوره ای انجام شود.

مورد عملی برای یک آربور وینیل PVC قوی است، اما در هر باغ یا برای هر هدفی انتخاب درستی نیست. درک اینکه چوب‌های پی وی سی به خوبی کار می‌کنند، محدودیت‌های آن‌ها کجاست، نحوه انتخاب اندازه و سبک مناسب، و نحوه نصب و لنگر انداختن آنها به درستی، تفاوت بین ویژگی باغی را که واقعاً فضا را بهبود می‌بخشد و ویژگی‌هایی که به نظر خارج از مکان به نظر می‌رسند، در باد تکان می‌خورند یا از گیاهان بالارونده حمایت نمی‌کنند، تفاوت می‌دهد. این راهنما به تمام آن سوالات عملی با جزئیات کافی می پردازد تا به شما در تصمیم گیری و اجرای یک تصمیم مطمئن کمک کند.

سبک های مختلف چوب های پی وی سی و اینکه هر کدام برای آن بهترین هستند

چوب‌های پی وی سی در چندین دسته سبک مجزا تولید می‌شوند که هر کدام برای مقیاس‌های مختلف باغ، زیبایی‌شناسی طراحی و کاربردهای مورد نظر مناسب هستند. تشخیص اینکه کدام سبک با هدف خاص شما همسو است - حمایت از گیاه، ورودی باغ، محل نشستن یا نقطه کانونی تزئینی - نقطه شروع طبیعی برای هر تصمیم خرید درختکاری است.

کلاسیک آرک آربور

آربور قوس کلاسیک رایج ترین سبک شناخته شده است - دو پانل جانبی عمودی که توسط یک سازه قوس دار یا با سقف صاف به هم متصل شده اند و گذرگاهی را ایجاد می کنند که مسیر باغ، دهانه دروازه یا انتقال بین دو منطقه باغ را قاب می کند. این سازه ها معمولاً 1.2 تا 1.5 متر عرض، 0.5 تا 0.8 متر عمق و 2.0 تا 2.4 متر ارتفاع در راس قوس دارند. پانل های جانبی تقریباً همیشه مشبک هستند و سطح صعود را فراهم می کنند که این سبک را برای گل های رز، کلماتیس، یاس و سایر کوهنوردان قوی مفید می کند. یک جفت گل رز کوهنوردی که بر روی یک باغچه پی وی سی سفید آموزش داده شده است، یکی از بادوام ترین ترکیبات کاشت در طراحی باغ های مسکونی است، و ترکیبی است که واقعاً کار می کند - پانل های مشبک ساختار حمایتی کافی برای عصاها فراهم می کنند، قوس جلوه کلاسیک قاب ورودی را ایجاد می کند، و پی وی سی سفید به هیچ یک از نیازهای نگهداری سالانه رنگ آمیزی شده نیاز ندارد.

آربور با صندلی نیمکت

یک تخته نشیمن با یک نشیمنگاه یکپارچه - که گاهی اوقات به آن نیمکت درختکاری باغی یا تخته چوبی نشسته می گویند - یک عنصر نشیمنگاهی کاربردی را به فرم کلاسیک قوس اضافه می کند. این سازه‌ها نسبت به یک قوس عبوری ساده، ردپایی وسیع‌تر دارند، با نیمکتی که در یک یا هر دو طرف سازه در زیر قاب بالای سر تعبیه شده است. قسمت بالای سر معمولاً به جای محصور بودن کاملاً باریک یا با قاب مشبک است و هنگامی که با گیاهان کوهنوردی پوشانده می شود سایه ای ملایم ایجاد می کند در حالی که اجازه می دهد نور و هوا به اندازه کافی برای نشستن راحت گردش کند. ترکیب‌های نیمکت چوبی PVC برای ایجاد یک نقطه مقصد مشخص در یک باغ محبوب هستند - گوشه‌ای آرام برای نشستن، مکانی برای تماشای باغ، یا ویژگی‌ای که به فضای نسبتاً مسطح یا بدون ویژگی باغ یک عنصر کانونی واضح می‌دهد. ساختار یکپارچه به این معنی است که نیازی به مبلمان جداگانه نیست و کل ساختار از جمله اجزای صندلی از همان خواص مواد PVC با تعمیر و نگهداری کم بهره می برد.

سازه های دوبل آربور و آلاچیق

برای باغ‌های بزرگ‌تر یا پروژه‌های محوطه‌سازی جاه‌طلبانه‌تر، قوس‌های دو قوس و سازه‌های PVC به سبک آلاچیق، مفهوم تک‌قوس را به تونل‌های طولانی‌تر، گذرگاه‌های وسیع‌تر یا سازه‌های بالای سر چند خلیج گسترش می‌دهند. آلاچیق PVC معمولاً از چهار یا چند پایه تشکیل شده است که مجموعه‌ای از تیرهای بالای سر یا پانل‌های مشبک را پشتیبانی می‌کنند و یک منطقه سرپوشیده بزرگ‌تر مناسب برای یک فضای ناهار خوری در فضای باز، یک پیاده‌روی کاشته‌شده یا یک عنصر ساختاری ایجاد می‌کنند که دو ناحیه از یک باغ بزرگ‌تر را به هم متصل می‌کند. این سازه‌های بزرگ‌تر به برنامه‌ریزی و لنگر انداختن پایه دقیق‌تری نسبت به یک تخته طاق دو پایه ساده نیاز دارند، و در بسیاری از حوزه‌های قضایی اگر از آستانه‌های اندازه معین فراتر بروند، ممکن است به مجوز ساختمان نیاز داشته باشند - نکته‌ای که ارزش تأیید با مقامات برنامه‌ریزی محلی را قبل از خرید دارد.

ابلیسک و ستون درختان

یک نوع کمتر متداول اما از نظر بصری متمایز، ابلیسک یا ستون پی وی سی آربور است - یک سازه بلند، باریک و چهار وجهی که عمدتاً به عنوان تکیه گاه گیاه و لهجه عمودی عمل می کند تا به عنوان یک گذرگاه یا ویژگی نشستن. این سازه‌ها اساساً برج‌های گیاهی بزرگی هستند که سطوح صعود را در چهار طرف فراهم می‌کنند و یک عنصر عمودی قوی را در یک محیط حاشیه یا چمن ایجاد می‌کنند. آنها به ویژه با کوهنوردان یک ساله مانند نخود شیرین، صبحگاهی یا تاک سوزان چشم سیاه که می توانند در هر فصل دوباره کاشته شوند، و همچنین با کوهنوردان چند ساله در آب و هوای گرم تر، خوب کار می کنند. چوب‌های ابلیسک PVC به طور قابل توجهی در برابر آسیب‌های جوی مقاوم‌تر هستند و نسبت به الوارهای رنگ‌شده یا معادل‌های آهن فرفورژه که در مناطق نمایشی مرکز باغ با آن رقابت می‌کنند، به تعمیر و نگهداری بسیار کمتری نیاز دارند.

ابعاد کلیدی برای دریافت درست قبل از خرید

خرید یک آربور پی وی سی که در عکاسی محصول درست به نظر می رسد اما در زمان رسیدن به طور قابل توجهی کوچکتر یا بزرگتر از حد انتظار است، یکی از رایج ترین منابع ناامیدی در خرید سازه باغ است. سازندگان از انواع قراردادهای گزارش ابعاد استفاده می کنند، و ارقام ارتفاع، عرض و عمق اعلام شده همیشه منعکس کننده ظاهر و احساس درخت در یک محیط خاص باغ نیستند.

رقم ارتفاع برای آربور قوسی معمولاً از سطح زمین تا بالاترین نقطه طاق اندازه گیری می شود. برای سازه‌ای که روی مسیر باغ قرار دارد، بعد فاصله مربوطه، ارتفاع داخلی در دو طرف دهانه قوس است - که بسته به منحنی قوس، اغلب 200 تا 300 میلی‌متر کمتر از ارتفاع راس اعلام شده است. برای عبور راحت بزرگسالان، فاصله جانبی داخلی باید حداقل 1.9 متر باشد، و اگر درختچه به عنوان نقطه ورودی برای دروازه یا تردد پیاده معمولی استفاده شود، 2.0 متر یا بیشتر ترجیح داده می شود. به جای تکیه بر ارتفاع کلی اعلام شده، این رقم فاصله داخلی را به طور خاص با تامین کننده تایید کنید.

عرض بعد دیگری است که اغلب خریداران را شگفت زده می کند. یک تخته چوب استاندارد تک قوس PVC با عرض داخلی 1.0 تا 1.2 متر برای یک فرد مجرد که از آن راه می‌رود کافی است، اما هنگامی که دو نفر همزمان در حال عبور هستند احساس تنگی می‌کند و عرض کاشت گل رز یا سایر کوهنوردانی را که در کناره‌ها آموزش داده می‌شوند، محدود می‌کند. برای ورود به باغی که به طور منظم استفاده می شود، عرض داخلی 1.4-1.6 متر به طور قابل توجهی راحت تر است و به گیاهان کوهنوردی اجازه می دهد بدون شلوغی گذرگاه رشد کنند. ردپای خارجی - عرض کل شامل ضخامت پانل پست و شبکه - معمولاً 100 تا 150 میلی متر گسترده تر از ابعاد داخلی در هر طرف خواهد بود.

مقایسه چوب‌های PVC با جایگزین‌های چوب و فلز

هیچ ماده درختکاری در سطح جهانی برتر نیست - هر کدام دارای نقاط قوت واقعی و محدودیت‌های معنی‌دار هستند و انتخاب صحیح به اولویت‌های خاص صاحب خانه و شرایط باغ بستگی دارد. مقایسه زیر به گونه ای طراحی شده است که صادقانه در مورد کارهایی که آربورهای PVC انجام می دهند و نسبت به رقبای اصلی خود خوب عمل نمی کنند، طراحی شده است.

نحوه صحیح نصب آربور PVC: پایه و لنگر

رایج‌ترین حالت شکست برای چوب‌های PVC در باغ‌های مسکونی، تخریب مواد نیست - لنگر ناکافی است. یک آربور وینیل پی وی سی که به طور ایمن روی زمین ثابت نشده است، به تدریج ناپایدارتر می شود زیرا گیاهان بالارونده وزن و مقاومت در برابر باد را به سازه می افزایند، تا زمانی که در نهایت خم شود، بپیچد یا کاملاً واژگون شود. درست کردن فونداسیون و لنگر انداختن در هنگام نصب بسیار مهم‌ترین کاری است که می‌توانید انجام دهید تا اطمینان حاصل کنید که سازه به خوبی کار می‌کند و برای عمر کامل آن خوب به نظر می‌رسد.

روش های لنگر انداختن زمین

آربوردهای پی وی سی بسته به نوع خاک، طرح درختکاری و ترجیح نصب دائم یا نیمه دائمی به زمین با استفاده از یکی از سه روش اصلی متصل می شوند. مطمئن‌ترین روش برای هر نصب دائمی، قرار دادن پایه‌های چوبی در سوکت‌های زمینی بتن‌شده است - میخ‌های فولادی یا لنگرهای لوله‌ای رانده شده یا ریخته‌شده در زمینی که پست PVC درون آن می‌لغزد و با پیچ‌های عبوری محکم می‌شود. این یک اتصال صلب و جدا شده از رطوبت بین پست PVC و زمین ایجاد می‌کند که از خراب شدن پایه پست جلوگیری می‌کند و اجازه می‌دهد تا در آینده بدون ایجاد مزاحمت در لنگر در صورت نیاز به جابجایی سازه، پست برداشته شود.

برای شرایط خاک نرم‌تر، لنگرهای زمینی پیچ‌دار - میخ‌های فولادی مارپیچ که با استفاده از میله یا آداپتور مته به داخل زمین می‌چرخند - قدرت نگه‌داری قوی را بدون نیاز به بتن و بدون ایجاد اختلال در حفاری فراهم می‌کنند. پست PVC روی ساقه لنگر قرار می گیرد و با یک پیچ و مهره در پایه محکم می شود. لنگرهای پیچ مخصوصاً در محیط های چمن که اجتناب از بتن برای انعطاف پذیری باغ در آینده ترجیح داده می شود مفید هستند. در زمین‌های بسیار سخت یا سنگلاخی که نه لنگر راندن و نه پیچ‌شدن آن عملی نیست، فلنج‌های پایه پایه نصب‌شده روی سطح - صفحات فولادی که به یک لنت بتنی یا دال سنگفرش پیچ‌شده هستند - یک نقطه اتصال پایدار ایجاد می‌کنند، اگرچه فلنج پایه قابل رویت را در سطح زمین باقی می‌گذارند که برخی از صاحبان خانه‌ها آن را از نظر زیبایی شناختی ناپسند می‌دانند.

تنظیم پست ها به عمق و تراز صحیح

عمق لنگرگاه برای یک آربور PVC باید حداقل 450 تا 600 میلی‌متر زیر سطح زمین برای یک قوس استاندارد تا ارتفاع 2.4 متر باشد. برای سازه های بلندتر یا در مکان های در معرض بادهای شدید مکرر، این را به 600-750 میلی متر افزایش دهید و از بتن در اطراف پایه لنگر استفاده کنید. قبل از اینکه پست ها را به طور دائم ثابت کنید، با استفاده از یک سطح روح که روی دو وجه عمود بر هر ستون بررسی می شود، تأیید کنید که هر چهار پایه کاملاً عمودی هستند و تأیید کنید که فاصله بین پست های مقابل دقیقاً با ابعاد مشخص شده آربور مطابقت دارد. تفاوت حتی 20 تا 30 میلی متری بین فاصله بالا و پایین ستون های مقابل، پیچشی در ساختار مونتاژ شده ایجاد می کند که اصلاح آن پس از اتصال پانل های بالای سر دشوار است.

از یک خط ریسمان بین دو پایه جلو و بین دو پایه عقب استفاده کنید تا تأیید کنید که ستون ها در هر طرف سازه در یک خط قرار دارند. درختکاری که در آن یک ستون نسبت به شریک خود کمی به جلو یا عقب است، یک اثر قفسه بندی در پانل های بالای سر مونتاژ شده ایجاد می کند که فشار جانبی دائمی را روی اتصالات پانل ایجاد می کند. وقت گذاشتن برای تعیین موقعیت پست درست قبل از لنگر انداختن به طور دائم از این مشکلات ساختاری جلوگیری می کند و یک سازه تمام شده تولید می کند که به طور حرفه ای نصب شده به نظر می رسد نه کمی کج.

مونتاژ ساختار سربار

اکثر آربوردهای PVC در بخش های نیمه از پیش مونتاژ شده ارسال می شوند - معمولاً پانل های شبکه جانبی به عنوان واحدهای کامل، و قوس های بالای سر یا اجزای تیر به عنوان قطعات جداگانه که نیاز به مونتاژ در هنگام نصب دارند. توالی مونتاژ سازنده را دقیقاً دنبال کنید، زیرا اتصالات پی وی سی آربور به گونه ای طراحی شده اند که به ترتیب خاصی مونتاژ شوند و تلاش برای میانبر کردن توالی اغلب منجر به اجزایی می شود که بدون جداسازی جزئی آن چیزی که قبلاً تکمیل شده است، نصب نمی شوند. به جای جایگزینی سخت افزارهای مختلف، از بست های ارائه شده با آربور - معمولاً از فولاد ضد زنگ یا پیچ های خودکشی با روکش روی استفاده کنید، زیرا بست های مشخص شده با ضخامت دیواره پروفیل های PVC در حال اتصال مطابقت دارند.

بست ها را در پروفیل های PVC بیش از حد سفت نکنید. این ماده از نظر فشرده سازی قوی است، اما اگر یک پیچ به شدت در قسمت دیوار توخالی رانده شود، می تواند در محل اتصال دهنده ترک بخورد. پیچ ها را تا زمانی که محکم و محکم شود و اتصال محکم شود، متوقف کنید - هیچ فایده ای برای یک چهارم چرخش اضافی که یک سازه چوبی تحمل می کند وجود ندارد و اگر از ابزارهای برقی بدون تنظیم کلاچ محدود کننده گشتاور استفاده شود، خطر ترک خوردن دیوار PVC واقعی است.

آموزش گیاهان کوهنوردی روی پی وی سی وینیل آربور

یکی از کارکردهای اصلی هر درختکاری باغی، حمایت از گیاهان بالارونده است، و یک آربور وینیل پی وی سی به خوبی برای این نقش مناسب است - مشروط بر اینکه گیاهان مناسب به گونه ای انتخاب و آموزش داده شوند که با ویژگی های سازه کار کنند نه بر خلاف آنها. سطح صاف و غیر متخلخل پی وی سی چسبندگی طبیعی را که چوب اره شده ناهموار به کوهنوردان خود چسبیده ارائه می دهد فراهم نمی کند، بنابراین انتخاب گیاه و روش آموزش باید این تفاوت را در نظر بگیرد.

کوهنوردهای خود چسبنده که با استفاده از ریشه های هوایی یا پدهای چسبنده (مانند پیچک، هیدرانسی کوهنوردی یا خزنده ویرجینیا) متصل می شوند، روی سطوح صاف PVC عملکرد خوبی ندارند. این گیاهان برای ایجاد چسبندگی به بافت سطح میکروسکوپی یا تخلخل متکی هستند و صفحه صاف PVC چسبندگی کافی را برای اتصال مطمئن فراهم نمی کند. تلاش برای رشد این کوهنوردها بر روی یک چوب پی وی سی معمولاً منجر به دور افتادن آنها از سطح به جای بالا رفتن از آن می شود، به خصوص پس از باران که PVC صاف خیس است.

انواع گیاهان زیر به خوبی برای چوب های پی وی سی مناسب هستند و برای بهترین نتایج باید در اولویت قرار گیرند:

• گل رز (انواع کوهنوردی و رامبلینگ): گیاه چوبی پی وی سی کلاسیک. عصاها با گره های نرم باغی یا ریسمان جوت به پانل های مشبک گره می خورند که به گل رز امکان می دهد دقیقاً آموزش داده شود و در حین رشد در جای خود قرار گیرد. گل های رز کوهنوردی مانند "طلوع جدید"، "زفیرین دروهین" و "کوه یخ نوردی" به ویژه برای شکل قوسی یک درختچه کلاسیک مناسب هستند.
• کلماتیس: Clematis با پیچاندن ساقه های برگ خود در اطراف ساختارهای نگهدارنده بالا می رود و روی صفحات شبکه PVC که در آن عناصر افقی و عمودی متقاطع برای گرفتن گیاه وجود دارد، به خوبی کار می کند. گونه‌های کلماتیس هیبریدی با گل‌های بزرگ، نمایش‌های تماشایی در برابر پی وی سی سفید ایجاد می‌کنند و ساقه‌های نسبتاً سبک آن‌ها حداقل بار ساختاری را حتی در زمان بلوغ کامل بر روی درخت می‌گذارند.
• یاس (Jasminum officinale): یک کوهنورد دوقلو پر جنب و جوش که در اطراف عناصر نگهدارنده می پیچد و گل های سفید معطری را در طول تابستان تولید می کند. ایده آل برای درختکاری نشسته که در آن می توان عطر را از فاصله نزدیک لذت برد. برای کنترل رشد و جلوگیری از بارگذاری بیش از حد گیاه به ساختار، به هرس سالانه نیاز دارد.
• ویستریا: دیدنی است اما در مورد چوب های PVC نیاز به احتیاط دارد. ساقه‌های بالغ ویستریا بسیار سنگین و چوبی می‌شوند و عادت رشد دوقلویی نیروی خردکننده قابل‌توجهی بر هر چیزی که در اطراف آن می‌پیچد اعمال می‌کند. در یک آربور پی وی سی سبک وزن، ویستریا را فقط باید در سازه های سنگین با لنگر پستی تقویت شده امتحان کرد و هرس سخت سالانه برای جلوگیری از تجاوز توده گیاه از ظرفیت بار سازه ضروری است.
• کوهنوردان سالیانه (نخود فرنگی شیرین، شکوه صبحگاهی، نسترن): ایده آل برای چوب های ابلیسک پی وی سی و برای افزودن رنگ فصلی به سازه های ثابت. این کوهنوردان سبک وزن بار ساختاری ناچیزی را بر روی درختچه وارد می‌کنند، نیازی به مدیریت هرس ندارند و می‌توانند هر فصل برای تغییر رنگ و سبک کاشت تغییر کنند.

نگه داشتن آربور PVC به بهترین شکل در طول سالها

شهرت کم تعمیر و نگهداری چوب‌های PVC شایسته است، اما از مقدار کمی شفاف‌سازی سود می‌برد. پی وی سی پوسیده نمی شود، زنگ نمی زند یا نیاز به رنگ آمیزی مجدد ندارد - این وظایف تعمیر و نگهداری واقعاً حذف می شوند. کاری که پی وی سی انجام می دهد این است که خاک سطحی، جلبک سبز و کپک را در شرایط بیرونی، به ویژه در موقعیت های سایه دار یا مرطوب باغ جمع می کند، و اگر محتوای تثبیت کننده UV در ترکیب ناکافی باشد، می تواند در طول سالیان متمادی در محیط های با اشعه ماوراء بنفش بالا، یک بافت سطحی گچی را زرد یا ایجاد کند. مدیریت این تمایلات ساده است و فقط به توجه گاه به گاه نیاز دارد.

شستشوی سالانه با شلنگ باغچه و برس نرم با استفاده از آب گرم با مقدار کمی مواد شوینده ملایم، اکثر کثیفی‌های انباشته شده، جلبک‌های سبز و لکه‌های سطحی را از چوب PVC در اکثر شرایط باغ پاک می‌کند. برای ماندگاری بیشتر لکه های سبز بر روی بخش های مشبک سایه دار، محلول رقیق شده سرکه سفید یا یک محصول تمیزکننده اختصاصی PVC که با یک پارچه نرم استفاده می شود و چند دقیقه قبل از شستشو باقی می ماند، رشد ارگانیک را به طور موثری بدون آسیب رساندن به سطح PVC از بین می برد. از واشرهای تحت فشار در فاصله نزدیک روی چوب های پی وی سی خودداری کنید – فشار آب می تواند آب را وارد اتصالات کند، بست ها را شل کند و در برخی موارد اگر روی یک نقطه متمرکز شود، پروفیل های PVC نازک تر را ترک کند.

در آب و هوای با اشعه ماوراء بنفش بالا یا پس از سال‌ها قرار گرفتن در فضای باز، بازگرداننده یو وی پی وی سی و اسپری محافظ - که به طور گسترده در خرده‌فروشان باغ و سخت‌افزار موجود است - می‌تواند سطح یک آربور پی‌وی‌سی رنگ‌پریده یا گچی را جوان‌سازی کند و سرعت تخریب فرابنفش آینده را کاهش دهد. محصول را روی یک سطح تمیز و خشک با استفاده از یک پارچه نرم بمالید و صاف کنید تا درخشندگی ثابتی داشته باشد. این درمان یک ترمیم ساختاری نیست - یک درمان آرایشی سطحی است - اما به طور قابل توجهی ظاهر PVC خسته از UV را بهبود می بخشد و دوره قبل از پایان عمر مفید این ماده را طولانی می کند.

اشتباهات رایجی که باید هنگام خرید و نصب پی وی سی آربور اجتناب کنید

اکثر مشکلات درختکاری PVC که صاحبان خانه با آن مواجه می‌شوند - سازه‌هایی که کج می‌شوند، می‌چرخند، خارج از مقیاس به نظر می‌رسند، یا نمی‌توانند گیاهان بالارونده را به طور موثر پشتیبانی کنند - نتیجه تعداد کمی از اشتباهات قابل اجتناب است که در طول فرآیند انتخاب یا نصب انجام شده است. آگاهی از این خطاهای رایج باعث می شود به راحتی از کنار آنها عبور کنید.

• انتخاب اندازه بر اساس عکس ها به جای ابعاد: چوب های پی وی سی photograph well at almost any size, and a small arbor can look substantial in a product image with no contextual reference. Always check the stated dimensions against your specific installation space — measure the path width, the overhead clearance needed, and the visual scale relative to adjacent fencing or planting before ordering.
• پرش از لنگر بر روی زمین به نفع قرار دادن سطح: یک آربور پی وی سی بدون لنگر که مستقیماً روی سطح زمین قرار می گیرد در باد حرکت می کند، با افزایش وزن گیاهان، لاغر می شود و در نهایت سقوط می کند. حتی در موقعیت های باغ محافظت شده، لنگر انداختن زمین برای هر سازه ای با ارتفاع بیش از 1.5 متر اختیاری نیست.
• دست کم گرفتن وزن گیاهان بالارونده بالغ: یک گل رز کاملا بالغ یا ویستریا که درخت درخت را می پوشاند می تواند 50 تا 150 کیلوگرم توده گیاهی اضافه کند و مقاومت سازه در برابر باد را در طول فصل برگ به طور چشمگیری افزایش دهد. اگر قصد دارید کوهنوردان سنگین وزن پرورش دهید، یک چوب پی وی سی سنگین تر با پروفیل های دیوار ضخیم تر را انتخاب کنید و آن را با لنگرهای عمیق تر و بتن ریزی شده از همان ابتدا نصب کنید تا اینکه بعد از استقرار گیاهان ناکافی سازه را کشف کنید.
• خرید فقط بر اساس قیمت بدون بررسی ضخامت دیوار PVC: پروفیل های PVC با دیواره نازک سریعتر از مشابه های دیواره ضخیم تر خم می شوند، ترک می خورند و یکپارچگی مفصل را از دست می دهند. یک چوب پی وی سی که در عکس ها یکسان به نظر می رسد اما قیمت آن به طور قابل توجهی کمتر از محصولات قابل مقایسه است، اغلب از طریق کاهش ضخامت دیوار به این قیمت می رسد. مشخصات ضخامت دیوار پروفیل را بخواهید - حداقل 2.5 تا 3.0 میلی متر برای پایه ها و 2.0 میلی متر برای ریل ها آستانه کیفیت معقولی برای درختچه های باغ در فضای باز است.
• قرار دادن درختچه بدون در نظر گرفتن آفتاب و سایه: استفاده از درختچه ای نشسته که رو به آفتاب غالب بعد از ظهر قرار گرفته باشد، صرف نظر از اینکه چقدر جذاب به نظر می رسد و چقدر خوب ساخته شده است، برای استفاده در تابستان ناراحت کننده خواهد بود. جهت سازه را نسبت به زوایای خورشید در ساعاتی از روز در نظر بگیرید که بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد، و در صورت امکان، درختچه های نشسته را به جای قرار گرفتن در معرض مستقیم غربی در مقابل آفتاب صبحگاهی یا نور کم نور بعد از ظهر قرار دهید.